Jolien in Peru

Hey iedereen! Mijn tijd hier begint snel in te korten, want ik zit al in mijn laatste maand!!! Er is nog vanalles te doen, waardoor ik maar weinig tijd heb om nog eens iets op mijn blog te schrijven. Maar nu ik tijdens mijn les wat tijd heb om iets schrijven, maak ik daar zeker gebruik van ;) Ik zal beginnen over het feit van ik sinds half maart weer gestart ben met de lessen op de universiteit. Ook deze keer kon ik weer de vakken kiezen die ik graag wou. Ik koos de volgende: geschiedenis van Peru, geschiedenis van de gastronomie, genres van films en cine, praktijk van filmapparatuur en grafisch tekenen... Ik heb ondertussen ook nog wat gereisd. Voor Semana Sante (Pasen) ben ik met mijn familie naar Punta Sal, een van de witte stranden in het noorden, geweest. Fantastische zonsondergangen, levende verse vis, puur genieten! Wat later ben ik ook naar Chiclayo geweest, maar deze keer met AFS. Vanalles bezocht... En toen mijn allerliefste ouders hier in Peru op bezoek waren ben ik samen met hen naar Tarapoto geweest. Het was een emotioneel, maar blij weerzien! En we hebben daar een avontuur meegemaakt in de jungle! We zouden met AFS ook nog eens naar de selva gaan, maar het mocht niet wezen... Er waren problemen op weg naar Pichanaki, waardoor het te gevaarlijk bleek daar de passeren. AFS had dan vlug vlug een vervangtrip in elkaar geflanst. We zijn naar Lunáhuana geweest, la sierra van Lima. Het was wel leuk, maar helemaal niet hetzelfde als de geplande reis. Iedereen was geirriteerd door al het AFS-gedoe... Volgend weekend staat ook Huaraz op mijn planning... Ik zie het helemaal zitten. Ik denk dat dat jammergenoeg zowat mijn laatste reisje zal zijn voor mijn terugkeer... Er valt nog zoveel van dit prachtige Peru te bezoeken, maar helaas ontbreekt de tijd... Het is hier nu herfst en het is dan ook al wat frisser aan het worden. Overdag nog altijd zon en het kan nog heerlijk warm zijn, maar ’s ochtends vroeg en ’s avonds kan het toch heel fris zijn! Het zal ook weer wennen zijn aan het belgenweertje! Gelukkig keer ik terug in de zomer :D Zoals de meesten wel al weten keer ik 2 weken vroeger dan gepland terug naar Belgie. Zo kan ik mijn allerliefste zusje nog even zien voor zij ook weggaat voor een jaar... Ik vertrek hier vanuit Peru de eerste juli, dus kom ik in Belgie aan de 2de juli om 18u25. Ik heb er een beetje een dubbel gevoel bij, want ik zie het helemaal niet zitten om hier alles en iedereen achter te laten. Het zal voor mijn enorm moeilijk worden! Daar komt nog eens bij dat ik helemaal alleen terugkeer naar Belgie, wat het er zeker niet gemakkelijker op zal maken! Aan de andere kant zie ik er natuurlijk ook naar uit om iedereen terug te zien. Maar alles samen maakt me toch een beetje bang. Het is een heel raar en onbeschrijflijk gevoel! Ik wens iedereen die examens heeft superveel succes! Liefs, X

Hola!! Mijn reisje door Peru was fantastisch! Ik heb zoveel prachtige dingen gezien en zoveel leuke dingen meegemaakt!! Met 5 belgen, Bieke, Linde, Anne, Mathieu en ik, hebben we het heerlijke Peru verkend. De 21ste ‘s avonds vertrokken we met de bus naar Lima! De volgende ochtend kwamen we aan en hadden we nog de hele voormiddag de tijd voordat we de volgende bus hadden. In die tijd zijn we een bezoekje gaan brengen aan de zoo. De zoo is ingedeeld in Costa, Sierra en Selva. Echt de moeite waard om te zien! De selva was het leukste! In de namiddag hadden we onze bus richting Arequipa. Een rit van 17u. Net voor middernacht was kreeg ik van Linde een zelfgemaakt kaartje voor mijn verjaardag. Leuk!! Na een slapeloze nacht, kwamen we ‘s morgens vroeg toe in Arequipa. De stad wat gaan verkennen. In de mercado hebben we paddensap gedronken. BAH, vreselijk was dat! Eerst al de manier waarop ze het maken. Ze slaan een paar padden tegen een tafel dood, villen die ter plaatse en koken die. De blender in, nog een paar andere ingredienten toevoegen, mixen en klaar is kees. Naar het schijnt is het gezond, maar het is niet te drinken! Als cadeau voor mijn verjaardag betaalde iedereen om de beurt een maaltijd voor me. Heerlijk hebben we gegeten! Dan heb ik iedereen op een mojito getrakteerd. :D De volgende dag vertrokken we vroeg naar het stadje Cabanacondé, een beetje verderop. Van daar uit begonnen we aan onze toch door de Cañon del Colca. Het was een lange afdaling met een prachtig berglandschap om ons heen. Daar beneden lag een groene oase op ons te wachten. Palmboompjes, rieten hutjes... Zalig! Als avondmaal kon je er alpaca eten. Ik kon het niet laten het eens te proberen en het was overheerlijk! Gezellig samen nog wat gekaart. Omdat we de volgende dag onze bus niet op tijd zouden halen, keerden we terug op een muilezel. Hele leuke ervaring. Vanop het muildier konden we vollop genieten van het mooie landschap om ons heen. Terug in Arequipa, namen we de bus naar Puno. 12u middernacht kwamen we daar toe en gelukkig konden we ons hostel nog binnen. Veel hebben we niet geslapen, want de volgende ochtend werden we opgehaald om met een bootje het Titicacameer te gaan verkennen. Toen we aan de haven aankwamen, was het precies een invasie van toeristen. Je zag gewoon niets anders dan toeristen die allemaal een bootje binnen stapten. Het titicacameer is het hoogst bevaarbaar meer van de wereld. Eerst brachten we een bezoekje aan Los Uros. Dit zijn drijvende eilanden die helemaal uit riet zijn gemaakt. Daarop leven vele families samen. Maar het was een echte toeristische attractie! Daarna vaarden we door naar La Isla Taquile. Opnieuw heel toeristisch. Iedereen at daar zijn middagmaal en na een uurtje gingen ze weer door. Wij gingen daar nog een nachtje blijven slapen. In de namiddag was er geen toerist meer te bespeuren. Heerlijk gewoon! De plaatselijke bevolking was carnaval aan het vieren en de hele dag lang liepen ze al dansend en muziekspelend in hun traditionele kledij door het eiland. Wij zijn een kijkje gaan nemen vanop de mirador van Taquile. Een ongelooflijk mooi zicht over heel het titicacameer. We bleven in een gezellige hospedaje op het eiland slapen. We hebben ons rotgeamuseerd! De volgende dag keerden we terug en namen we ’s nachts een bus naar Cusco. Toen hebben we toch wat meegemaakt. Ons hostel had ons ticket voor deze bus gekocht, omdat wij daar geen tijd meer voor hadden. Ze hadden ons wijsgemaakt dat het een comfortabele bus met toilet zou zijn. Niets van waar. Ze hebben ons dik in de zak gezet. We waren terecht gekomen op een smokkelbus. Allemaal peruviaanse vrouwen die illegale spullen van Bolivie (veel goedkoper) binnensmokkelde in Peru. Overal spullen en maar vragen aan de toeristen of we geen van hun dekens aan onze voeten wilden leggen. We begrepen er niets van. Tot het uitkwam dat alles illegaal was en dat ze het moetsen verstoppen voor de douane. Dan heb ik toch maar een dekentje bij me genomen. Zelf waren de vrouwen ingepakt met superveel dekens onder hun kleren. Hilarisch om te zien. Geen oog dicht gedaan! Midden in de nacht kwamen plots 3 politieagenten met hun zaklampje binnen. Al kon je het ruiken dat de bus vol zat met illegale spullen, die agenten snuffelden gewoon wat rond en namen uiteindelijk maar 2 zakken mee. Wat een geluk voor die peruviaantjes die daar met de poepers zaten. Was me dat een rit! Eenmaal in Cusco gingen we naar het Niños Hotel. Een hotel opgericht door een Nederlandse die het grootste deel van de winst gebruikt om dagelijks heel wat arme kindjes eten en drinken te kunnen geven. Ook kunnen ze 1 keer per week een warme douche nemen. Zo’n projecten steunen we graag. We hebben er overheerlijk ontbeten. Een ontbijt met zelfgebakken bruin brood! Dat had ik al in geen eeuwen meer gegeten! Voor de rest van de dag hebben we Cusco zelf wat verkend. Superkoopjes gedaan, want alles is daar zoveel goedkoper en het is toch zo handig om af te dingen als je spaans kan. De volgende ochtend vertrokken we om aan de enige echte Inka Trail te beginnen. We waren met een groep van 13, waarvan 5 belgen, 2 australiers, 1 deen en 4 argenteinen. Hele leuke mensen! Het waren 3 dagen stappen door de prachtige natuur. Sommige stukken waren enorm zwaar. Zo zijn we een hoogte van 4215m over gegaan en je kan al gaan denken dat het niet gemakkelijk is om goed te ademen en als je dan nog zoveel moet stijgen. Puffen geblazen. Gelukkig hadden we cocabladeren. Hielp echt. Met onze groep waren 10 porters mee, die elke dag heerlijk kookten. Ze sleurden al de tenten en het eten de hele inca trail lang mee. En maar lopen over die bergen op hun sandaaltjes met loodzware rugzakken. Een echte zware job, waarvoor ze natuurlijk niet veel verdienen. Elke keer als we op onze slaapplaats toekwamen, stonden de tenten al op en konden we direct genieten van iets lekkers. De vierde dag stonden we om 4 uur op om zo vroeg mogelijk te kunnen vertrekken aan ons laatste stukje van de tocht. Eerst nog een halfuurtje wachten aan de controle en dan begon de race. Het was niwr zo prettig! Iedereen wou als eerste bij de Machu Picchu aankomen en maar voorbijsteken. Echt heel vervelend. Het waren nog 2 zware uurtjes totdat we DE Machu Picchu zagen. Prachtig! Het had echt iets mysterieus en magisch over zich! We hadden ook zoveel geluk met het weer! 3 dagen land heeft het geregend en de vierde dag was er geen wolkje aan de lucht en scheen de zon op zijn hards! Na wat leuke kiekjes zijn we verder gestapt tot de Machu Picchu zelf. Vermoeid en met die hitte was het toch moeilijk om nog geconcentreerd naar de uitleg te luisteren. Nadat we alles bewonderd hadden keerden we met de trein (zeldzaam) terug naar Cusco. Op het gemakske nog wat van Cusco zelf genoten en de volgende dag hadden we een bus naar Nasca. 16u lang bocht in, bocht uit. Vermoeiend! Eenmaal in Nasca wilden we de speciale lijnen bezoeken. Je kan het vanuit een vliegtuigje bezichtigen, maar dat was me toch iets te duur. Dus gingen we naar een mirador. Een enorme teleurstelling! Vanop de roestige mirador kon je 3 figuren zien. Ik had het me toch wat anders voorgesteld. Dus reden we snel door naar Ica. De stad wat verkend en naar Huacachina (een oase) geweest. Wel eens mooi om te zien, maar er viel niets te beleven. We keerden al snel terug om de bus naar Paracas te nemen. Daar genoten van de warme zon, een frisse duik in de zee en heerlijke vis. De volgende ochtend maakten we een tripje naar Las Islas Ballestas. Genieten was dat! Eilanden vol vogels, pinguins, zeehonden en zeeleeuwen. Prachtig om te zien! En daar eindigde onze reis zowat, want die namiddag keerden we terug naar Lima, waar we nog even langs de Starbucks zijn gegaan. En van daar uit terug naar Trujillo. De reis was zeker en vast geslaagd! Het was ook wel tof om iedereen terug te zien! Mijn vakantie zit er bijna op. Maandag begin ik terug met de Unif. Bedankt voor de leuke berichtjes voor mijn verjaardag! Veel liefs!

Hola amigos!! Het is alweer een hele tijd geleden... Ondertussen is het hier nog warmer en het gebeurt wel eens dat het hier boven de 30 graden is. Soms wel puffen ja! Maar ik hou van ervan! Een paar weken geleden ben ik voor 14 dagen naar Cajamarca geweest. Een stadje in de bergen. Het was fantastisch! Helemaal anders dan Trujillo. Daar vind je tenminste nog van die rasechte peruvianen terug. Prachtig om te zien met hun typische kleurrijke kledij! Ook waren er heel veel mooie dingen om te bezoeken. Zo hebben we bijvoorbeeld een oude boerderij bezocht, waar alle koeien een naam hebben en er dus ook echt naar luisteren! Een andere keer zijn we dan gaan wandelen in de bergen waar er speciale rotsen waren. We zijn ook een stadje gaan bezoeken waar je kan zien hoe ze weven en aan houtbewerking doen. Ook was her een kleine dierentuin, maar het was prachtig en ik heb me plat gelegd van het lachen met sommige van die dieren! Hilarische beesten heb je daar! Wat heel bekend is zijn de baños del Inca. Warmwaterbaden, waar het water door lava van een onactieve vulkaan opwarmt tot 71 graden. De baden waar je in kon waren natuurlijk niet zo heet! Echt om van te genieten. Ik heb me daar dus zeker niet verveeld! Die twee weken woonde ik ook bij een peruviaanse familie. Het was weer helemaal van nul beginnen. Ik kende de familie niet, de stad niet en alles was gewoon weer nieuw. Weer een hele nieuwe uitdaging. Maar het was helemaal zo moeilijk niet. Ik vond het echt tof om ook eens het verschil tussen peruviaanse gezinnen te zien. Het waren echt hele lieve mensen! Cajamarca staat bekend voor de beste carnaval. Half januarie waren ze er al aan begonnen. Hun manier van carnaval vieren is om anderen met water nat te maken. Elke dag opnieuw als je buiten kwam moest je op je hoede zijn! Maar als je er zelf aan meedoet is het gewoon super! Hoe dichter bij carnaval zelf, hoe meer het wordt en op den duur gaan ze zelfs met verf gooien, maar dat heb ik jammergenoeg niet meegemaakt. Dan spreek ik nog niet eens over carnaval zelfs, dat moet gewoon fantastisch zijn! Maar de tijd vloog voorbij en voor ik het wist was ik alweer in Trujillo. Ik had graag nog wat langer gebleven... Terug in mijn eigen stad, moesten we afscheid nemen van twee goede vriendinnen, Annemarije en Nora. Hun tijd in Peru zat erop... Een pijnlijk afscheid! Traantjes zijn gevallen! Het is nog steeds vakantie voor mij. Ik kan me nog altijd bezig houden! Wat sporten, genieten van het zonnetje, gaan zwemmen, terrasje, reis plannen, koopjes doen, nieuwe mensjes ontmoeten, dagje zee en jawel, ik volg lessen salsa... Ik moet eerlijk zijn dat het me wel nog goed lukt, alleen gaan die heupbewegingen nog net niet zo vlot als al die peruvianen hier... Zelfs de mannen kunnen het soms beter, haha... Ik hou echt van het stressloze, relaxe leventje hier! Het zal nog leuker worden, want vanavond vertrek ik voor twee weken op reis naar het zuiden van Peru. Ik heb echt al kriebels in mijn buik om te vertrekken! Het wordt fantastisch! Met een groep van 5 belgen gaan we Peru ontdekken! Mijn verjaardag vier ik dan nog eens in een helemaal nieuwe stad, Arequipa. Dat zal zeker en vast uniek zijn! Mensjes, om jullie ook wat te laten meegenieten van mijn belevenissen in het zuiden van Peru, zal ik zeker een verslagje schrijven als ik terug ben! Dus tot dan! Dikke kus X